Eins og ég hef áður bent á þá er einungis ein manneskja á kjörlista leikmanna Kirkjuþings sem verður yngri 40 ára þegar kjörtímabilinu lýkur. Enginn á lista leikmanna er yngri en ég. Það er þrátt fyrir að nú séu liðin nærri 9 ár síðan ég fékk vígslu til starfa. Reyndar er fátt um ungt fólk á lista vígðra, því miður, en þó eru nokkur sem verða ekki orðin fertug þegar næsta kjörtímabili lýkur. Hvetjið þau til að bjóða sig fram og styðjið við bakið á þeim ef þau ákveða að skella sér í baráttuna.
Reykjavík – vestra
Magnea Sverrisdóttir, Eyjabakki 2, Djákni,
Vigfús Bjarni Albertsson, Skaftahlíð 5, Prestur á sjúkrastofnun
Arna Grétarsdóttir, Arahólar 4, Seltjarnarnesprestakall
Reykjavík – eystra
Lena Rós Matthíasdóttir, Hverafold 138, Grafarvogsprestakall
Sigfús Kristjánsson, Lómasalir 4, Hjallaprestakall
Íris Kristjánsdóttir, Akurhvarf 3, Hjallaprestakall
Bolli Pétur Bollason, Reykás 23, Seljaprestakall
Kjalarnesprófastsdæmi
Kristín Þórunn Tómasdóttir, Álfheimar 28, Héraðsprestur
Þorvaldur Víðisson, Smáragata 6, Vestmannaeyjaprestakall
Einhverjir fæddir eftir 1970 eru í smærri kjördæmunum og hugsanlega vantar einhverja á listann.
Kirkjuþing sem samanstendur einvörðungu af fólkið á aldrinum 45-60 ára endurspeglar ekki kirkjuna sem við tilheyrum. Reynum af mætti að gera Kirkjuþing að spegilmynd kirkjunnar okkar.
Getur verið að þessir aldursdreifing endurpegli aldursdreifingu sóknarnefnarfólks á landinu, svona almennt talað?
Já, að einhverju leiti. Hins vegar er núna búið að skera á tengsl sóknarnefndarþátttöku og Kirkjuþingsframboðs. Það hins vegar skilaði ENGU í fyrstu umferð.
Hvers vegna heldur þú að það hafi verið Elli?
Það eru margar ástæður, t.d. grunar mig að þessi opnun hafi ekki fengið nauðsynlega kynningu innan safnaða. Í annan stað held ég að æskulýðsstarf kirkjunnar undanfarin 15 ár hafi mistekist að kalla ungt fólk til ábyrgðar innan kirkjunnar. Starfið hefur byggt upp neytendur en ekki ábyrgðaraðila. Í þriðja lagi er ég hræddur um að aldurshópurinn 18-30 ára sé vart til staðar í kirkjunni, því miður. Reyndar eru karlmenn á aldrinum 45-60 ára ekkert rosalega virkir heldur, annars staðar en í sóknarnefndum. Ungt fólk sem hefur verið virkt í kirkjustarfi finnur sig oft á tíðum annars staðar á aldrinum 18-30 ára þar sem það fær að takast á við raunveruleg verkefni sem skipta það máli.
Ég held að þú hittir naglann á höfuðið, en hvað er til ráða?
Aldurshópurinn 18-30 er í kirkjunni á foreldramorgnum og í sunnudagaskólunum með börnum sínum. Þessi hópur leitar til kirkjunnar um þjónustu (t.d. giftingar og skírnir). Notar kirkjan þann snertiflöt sem skyldi? Þessi aldurshópur er önnum kafinn við nám og að koma sér fyrir í lífinu. Hann þarf að fá að þiggja. Hins vegar getur verið að fram að því sé um of mikla mötun að ræða. Það er ekkert að því að sitja við borðið en það er líka gaman að elda. Það nægir ekki að kalla til ábyrgðar. Henni verður líka að fylgja vald. Á meðan kirkja heldur í valdið verður ekki gengist undir ábyrgð. Hver er kirkjan? Þeir sem Elli kallar “neytendur” eiga sjálfir fá að byggja upp starfið.
Það er rétt hjá þér Ólöf að hópurinn er líklega meira í kirkjunni en ég gaf í skin í ummælunum áðan. En sem komið er þá eru foreldrar yfirleitt mjög óvirkir í sunnudagaskólastarfi, þó mikilvægt sé að virkja þá frekar. Hins vegar er foreldramorgnastarfið vettvangur til að gefa ábyrgð og völd, þó oft á tíðum sé það fremur vettvangur valdalausrar ábyrgðar. En lausnin er flókin og snýst fyrst og fremst um uppbyggingu kirkju þar sem presturinn er ekki lengur jafn miðlægur og er óhræddur við að dreifa valdi sínu á fleiri hendur. Með þessu fá þátttakendur í kirkjunni ábyrgð og völd til að takast á við þau verkefni sem til staðar eru.
Hvað með form Kirkjuþings, telur þú að það sé þess eðlis að ungt fólk sem er að koma sér fyrir geti setið það? Eru t.d. margir foreldrar ungra barna sem eiga þess kost að taka sér vikufrí á haustin til að sitja á þinginu? Annars finnst mér þetta áhugavert með dreifðu ábyrgðina (og þar með valdið). Ég held að það sé mjög mikilvægt að gera fólkið í kirkjunni myndugt. Hvernig haldið þið að þetta verði best gert? Hvaða praktísku stef má stíga?
Ég man eftir því hvað mér fannst erfitt að sækja prestastefnu, meðan krakkarnir voru litlir. Biskupsstofa kom á móts við okkur hjónin og hafði barnagæslu. Það breytti öllu. En spurningin um að taka sér vikufrí er góð. Þeir sóknarnefndarmenn sem við ætluðum að tefla fram í vor settu þetta fyrir sér.
Hugsanlega er formið til traffala, það er mikil skuldbinding fólgin í að gefa eina viku á ári í svona verkefni. Hins vegar má halda því fram að ef fólk finni til ábyrgðar þá þyrfti það ekki að vera vandamál. Eins mætti hliðra þinginu á fim.kvöld fram á sunn.kv./mán. morgun og vinna meiri heimavinnu fyrir þingin. Ungt fólk með börn er tilbúið til að fórna helgi á landsfund Sjálfstæðisflokksins, af hverju ekki á Kirkjuþing?
Við erum á góðri leið inn í aukið lýðræði í þjóðkirkjunni. Þær breytingar sem nú hafa verið gerðar varðandi Kirkjuþing geta reynst vera breytingar til batnaðar ef að við sem höfum áhuga á breytingum grípum þær og höfum áhrif. Slíkt var reyndar varla gerlegt í þetta sinn þar sem að allur fyrirvari var of stuttur. En með því að koma af stað kynningu á hlutverki Kirkjuþings, benda fólki á hvernig það getur boðið sig fram og gefa því hugmyndir hvers vegna það ætti að bjóða sig fram getum við haft áhrif. Eins ættum við sem kjósum að krefjast þess af þeim sem eru í kjöri að þeir kynni hugmyndir sínar, segi okkur hvers vegna við ættum að kjósa þau og svo framvegis. Þannig þótti mér það til fyrirmyndar að báðir prestarnir sem hafa sérstaklega gefið kost á sér fyrir kjördæmið þar sem ég má nú kjósa tóku sér tíma til þess að tala við mig um þessi mál. Kveðja frá Taívan.
Það er mikill munur á að taka frí heila viku eða langa helgi. Svo skreppifrí eru illa liðin á almennum vinnumarkaði. Fyrir vígt fólk sem er í launuðum störfum hjá kirkjunni er það partur af vinnunni að fara á þingið. Það er ekki að taka sér frí til að fara, það er áfram í vinnunni – bara annars staðar. Almennt launafólk er búið með sumarfríin sín þegar kemur að þinginu. Það þarf að taka launalaust frí, fjórðung af mánaðarlaunum. Margar máltíðir það. En hefur þér dottið í hug að fólkið sé einmitt að axla ábyrgð með því að hlaupa ekki úr vinnunni til að sinna “hobbíinu”?
Ég er sammála þér Pétur Björgvin og ég held að það sé raunar mjög mikilvægt að kalla eftir kynningu á því fólki sem hefur áhuga á setu á Kirkjuþingi. Varðandi stutta fyrirvarann þá var hann vissulega stuttur, raunar mjög stuttur. En hitt má líka benda á að þetta var nú samt frekar fyrirsjáanlegt frá októberlokum.
@Ólöf: Kirkjuþingsseta er launuð. Veit ekki hve hátt. Þannig að þetta er ekki heilfórn 😉