Ef hluthafahópurinn er óánægður með að ríkið leysi bankann til sín, þá er um að gera fyrir þá að hafna aðgerðinni og redda þessu sjálfir. Að gera kröfu um að Seðlabankinn loki augunum og láni þeim peninga til að halda rekstrinum áfram og voni hið besta, er hrokafull afstaða manna sem eru ekki vanir að taka afleiðingum gjörða sinna.
More…

I attempt to look at various Lutheran theologies about the nature of the church. I will compare and contrast them and try to spell out a usable Ecclesiology for the beginning of the 21st Century. I will then address few contemporary leadership theories and evaluate whether the theories I look at are helpful in a church which is based on the Ecclesiology I spelled out in the first part of the paper.

Another possibility would be to look at evaluation theory like BSC and ask if it is usable for the Ecclesiology I spelled out in the first part.

My readings in Ecclesiology last few weeks have one thought in common. The Church is God’s. Stay out of God’s plan and hope you will not ruin anything.

Nú allt gott. Lyklaborð iphonesins er nú fullbúið með íslenskum stöfum og erfitt að sjá að heimurinn verði mikið betri en það.

Ég hélt ég myndi seint gerast rannsakandi hebreskra sagna, en stundum þarf að gera meira en gott þykir. Þannig ákvað ég að nota fyrsta pappírinn af 10 í Gamlatestamentisfræðum hér í TLS, og skoða orðið “hógværð” í Míka 6.8. Mér til undrunar lærði ég fljót að nafnorðið hógværð er í raun þýðing á sögn í hebresku sem ég treysti mér ekki að skrifa. Þessu næst ákvað ég að skoða hvar þessi ágæta sögn kemur fyrir annars staðar í hebresku og niðurstaðan var 0. Ég hugsaði sem svo að hægverska væri nú varla svo sjaldgæf í GT, svo til að leita annarra hebreskra orða sömu merkingar fór ég öfuga leið og leitaði að orðinu hógværð, demutig, ydmygt, ydmykt og ödmjukhet í GT. Þessi orð koma öll fyrir öðru hvoru, sér í lagi ýmsar útgáfur af demutig, en mér til skelfingar sjaldnast í sömu versum. Þannig að mér varð lítið ágengt í þessari athugun minni, enda hógvær og af hjarta lítillátur og gafst því upp. Ég hins vegar skrifaði um leit án árangurs ágætan pappír sem ég mun skila á eftir.

Nú er iPhone-inn minn tengdur vid annálasíduna mína mér til gledi og ánægju. Reyndar vantar suma íslenska stafi og síminn hefur mikla thörf til ad leidrétta innsláttinn med enskum ordum, en thetta er samt skemmtilegt.

Nú eru liðnir 20 mánuðir síðan ég hjálpaði Alvin að stafla grjóti sem hann ætlaði að nota í sólpall við húsið sitt, tók þátt í að hreinsa út allt nema berar sperrurnar úr húsinu hans Greg, aðstoðaði við uppsetningu sjálfboðamiðstöðvar og málaði innveggi lítillar lútherskrar kirkju sem hafði gereyðilagst í flóðinu. Ég sé fyrir mér fólkið sem sagði sögur af því að hafa hangið á hurðum og borist með flóðinu, það rifjast upp átakanleg saga af biðinni í ráðstefnuhöllinni og ég velti fyrir mér hvernig gaurunum líður sem héldu úti neyðaraðstoð í bláa húsinu í 9th Ward, í von um að hverfið sem þeir höfðu tilheyrt allt sitt líf yrði endurreist.

Ég hugsa líka til prestanna sem við hittum, sem margir hverjir unnu hörðum höndum að fá fleiri sjálfboðaliða, höfðu í 15 mánuði vaknað á hverjum degi með það eitt að markmiði að hjálpa fleirum, án þess að hirða um eigin heilsu og hunsuðu með öllu áfallastreituna sem var augljóslega til staðar og var hvað greinilegust þegar við nemendurnir settumst niður með þeim dag eða tvo til að fræðast um hvað það þýddi að reyna að þjónusta náungann í ómögulegum aðstæðum.

Ég heyri í fjölmiðlum að skólabílarnir eru núna notaðir til að koma fólkinu í burtu, ég velti samt fyrir mér hvort að kettirnir og hundarnir fái að fara með. Ég sé fyrir mér merkingarnar á húsunum, “1 CAT DEAD”, “1 DOG+2 CATS DEAD”, og hugsa til konunnar sem sagði frá því hvernig hún gat ekki fengið af sér að skilja hundinn sinn eftir og ákvað að sitja af sér Katrínu. Vonandi kemur ekki til þess á morgun að einstaklingar láti lífið vegna þess að kerfið gerði ekki ráð fyrir gæludýrum.

Það er átakanlegt að heyra að varnargarðarnir verði ekki tilbúnir fyrr en eftir þrjú ár. Það er ömurlegt að vita til þess að einungis hefur verið notast við fjórðung þess fjármagns sem er búið að samþykkja í verkið. Það er sársaukafullt af gruna að veggirnir sem séu tilbúnir verji þá efnameiri, en veggirnir um 9th ward hafi verið látnir mæta afgangi. Ég vona samt að grunsemdir mínar byggist á fordómum mínum í garð stjórnvalda, en ekki veruleikanum.

Einhver kann að spyrja um Guð í öllu þessu og það er ekki skrítið. Það er ekki auðvelt að sjá Guð, þegar vatnið lyftist yfir varnargarðana og skellur á íbúðarhúsum. Alla vega er ekki auðvelt að sjá algóðan Guð. Það verður ekki auðvelt að sjá kærleiksríkan Skapara í gegnum mókið og hitasvækjuna þegar vatnið byrjar að sjatna.

En ég trúi því að Guð sé þarna, Guð birtist í augum og höndum einstaklinga sem þjást af áfallastreitu, en fara á fætur, dag eftir dag, mánuð eftir mánuð og leita leiða til að gera lífið betra. Sá Guð sem ég trúi á kallar okkur til að vera hendur sínar, augu og fætur. Það er í gegnum þá sem hlýða kallinu sem við getum séð Guð. En ekki bara í gegnum þá. Guð er líka í þeim sem þarfnast hjálpar, við getum séð Guð í þeim sem líða og þjást. Sá Guð sem ég trúi á er nefnilega ekki bara aðgerðasinni, hann gefur sjálfan sig okkur á vald, þjáist með og fyrir okkur.