Nokkrum sinnum á undanförnum árum hef ég tekið mér vef-sabbatical eða veffrí, ýmist að fullu eða hluta í lengri eða skemmri tíma. Fyrir rúmum mánuði fór ég yfir netnotkun mína og síðustu daga, í tengslum við áhugaverða umfjöllun Thomas L. Friedman í “The World is Flat” um blogg hef ég ákveðið að nota tækifærið og gera nokkrar breytingar. Þar sem ég er ekki lengur í námi næstu fjóra mánuði mun ég draga verulega úr netneyslu. Þannig mun ég í sumar ekki notast við FaceBook, Twitter og hætta skrifum á blog.is og annall.is fram undir miðjan ágúst. Ég hyggst hætta alfarið að lesa blogg og draga úr lestri fréttamiðla sem frekast er kostur. Á þessum tíma mun ég ekki notast við Flock-vafrann heldur einvörðungu Safari.

Ég mun takmarka vefnotkun við upplýsingasíður um sýningartíma kvikmynda, sjónvarpsdagskrá og veður. Ég hyggst einskorða vefsamskipti við gmail, gCal og Skype. Ég mun notast við flickr og gVideo en einvörðungu í tengslum við upplýsingasíðu fjölskyldunnar. Aðrar síður sem ég mun nota þegar þörf krefur eru ferðasíður, heimabankar, Donatos, Amazon og Papa John’s. Loks mun ég annast nauðsynlegt viðhald á vefsíðum sem ég hef gert fyrir aðra ef þörf krefur, og í tengslum við sérverkefni mun ég notast við vefgögn The Benefit Bank, heimasíðu Healthy Congregations, OhioLink og heimasíðu Trinity.

Ég mun um miðjan ágúst, skrifa færslu hér á annál um hvernig meðvituð breyting á netnotkun hefur áhrif á atferli og líðan. Síðan mun auðvitað fljótlega koma í ljós hversu sterk fíkn blogglestur og -skrif er í raun og veru.

Í fyrramálið mæti ég í síðustu kennslustundina í meistaranáminu mínu í leikmannafræðum (Master of Lay Ministry). Jafnframt skila ég ritgerð um Sálgæslu sem verkefni safnaðarins alls, sem ég var að ljúka við að skrifa núna kl. 3:19, en geri reyndar ráð fyrir að lesa og leiðrétta í fyrramálið (á eftir). Það er við hæfi að leikmannanámið mitt endi á ritgerð, þar sem ég gagnrýni málefnalega en ákveðið prestamiðlægni kirkjunnar og bendi meðal annars á hvernig Biblíurýni og veikur sakramentisskilningur kirkjunnar, gerði sálgæslu að sérstöku fagi presta, í tilraun til að öðlast hlutverk þegar allt benti til að prédikunarhlutverkið og útdeiling sakramentana hefðu misst gildi sitt. Mér til stuðnings vísa ég í tvo stórkostlega ólíka fræðimenn. Annars vegar anglíkana að nafni A.J. van den Blink, mikinn sálgæslugúru og hins vegar gasprara úr ranni evangelista eða baptista að nafni Reggie McNeal.

[Ég skilaði ritgerðinni rafrænt kl 8:46 í morgun og mætti þar af leiðandi 17 mínútum of seint í tíma sem byrjaði 8:30. Þegar tímanum lauk núna kl. 9:45 er ég því formlega búin með öll verkefni og alla tíma vegna MALM gráðunnar. Nú er bara að bíða fram á laugardaginn 24. og sjá hvort ég fái ekki pappír um afrekið.]

Í dag kl. 13:10 sendi ég með tölvupósti lokaverkefnið í námskeiðinu Transformational Leadership, ritgerð upp á rúmlega 20 síður til kennarans míns í Methodist Theological School of Ohio. Ég fékk tölvupóst frá kennaranum mínum kl. 14:14, þar sem hún var búin að fara yfir verkefnið og tillkynnti mér að einkunnin mín fyrir kúrsinn væri B. Það liðu þannig 64 mínútur frá því að ég skilaði þar til kennarinn hafði lokið við að lesa það yfir, skrifa ábendingar og athugasemdir við ritgerðina og gefa mér einkunn fyrir kúrsinn.

More…

We typically hire children’s and student ministers to run programs for children and young people. In fact, this approach by the church may do more to decimate the home as a spiritual center than anything coming into the home on television or the Internet.
(McNeal, Reggie. The Present Future. San Francisco: Jossey-Bass, 2003. p 88)

Part of my studies in Transformational Leadership at The Methodist Theological School in Ohio is writing prayers dealing with our life, happiness, success as well as frustrations. In April, having seen a bit to much of the other America, in New Orleans, Detroit and in a Food Pantry in mid-Ohio, this was my prayer.

Lord, where are you,
When I watch an abusive husband shout at his wife
in the waiting room at the food pantry.

Lord, where are you,
When I tell the old woman which recently lost her job,
that the application for food stamps we just compiled
will most likely be rejected.

Lord God, our creator,
where are you when I sit down with a young fella
who lost his future, his house, his girlfriend in the
aftermath of Hurricane Katrina.

Almighty God,
I know you have called me to be your hands,
your mouth piece, your feet.

But God,
are you sure you called the right person.
I have immigration papers to fill out,
IRS complications to solve.
I have a daughter who needs time with me,
I have a son that is calling me too.
I have a wife that deserves my time.

God,
where are you,
why are you calling me
to deal with your mess.

Why don’t you leave me
to deal with mine.

Amen.

Í gær lauk ég ráðgjafanámskeiði hjá “Healthy Congregations, Inc”, en þar með hef ég heimild til að skipuleggja námskeið og kenna námsefni fyrirtækisins. Efnið byggir í grunninn á kenningum Murray Bowen um fjöskyldumynstur eða -kerfi (Family systems theory) og hvernig þau hafa áhrif og móta félagsheildir og leiðtoga.
Það var líklega komin tími til að ég lyki svona námskeiði enda hef ég unnið að sérverkefnum ýmiskonar fyrir HC í næstum eitt ár.