Í kjölfar færslunnar minnar Vantrú skv. kenningum um jaðarhópa birtust á Vantrúarvefnum ágæt viðbrögð við henni undir yfirskriftinni Feilskot djáknans. Hér fyrir neðan er svar mitt við þeirri grein. En svarið birtist upphaflega sem ummæli á Vantrúarvefnum.
Sá ágæti kvikmyndahópur HOME hér í Columbus sá saman í kvöld kvikmyndina The Believer (2001). Myndin tekur á áhugaverðan hátt á sjálfshatri, en í uppgjöri við sjálfan sig og uppeldi sitt gerist ungur gyðingur ný-nasisti. Með því móti leitast við að hafna bakgrunni sínum en lendir um leið í því að hata sjálfan sig og það sem hann í raun er.
More…
Í nýjasta tímariti Trinity Seminary Review fjallar Dr. Brad A. Binau um þann vanda sem fylgir stjórnsýsluhluta (administrative) prestsstarfsins. Viðfangsefnið er nálgast út frá sálgæslunni og velt upp samspili skammar (shame) og stress í starfi prestsins vegna þeirra hluta sem eru í raun for-þjónusta (ad-ministry / pre-ministry) og taka upp stóran hluta af starfi prestsins og koma þannig í veg fyrir að hann geti sinnt köllun sinni.
Dr. Binau talar um að stjórnsýsluhluti preststarfsins hafi tilhneigingu til að verða vélræn í stað þess að vera lifandi og auki þannig vanlíðan prestsins sem finnst hann ekki ná að sinna starfi sínu. Í greininni tekur hann sérstaklega fram að hann sé ekki að reyna að útskýra þá tilhneigingu enda sé það ekki á sínu fræðisviði. En hvað um það, áhugaverð grein sem ég mun skoða nánar við tækifæri.
Samkvæmt frétt í The Other hér í mið-Ohio hafa Disneyfræðingar komist að þeirri niðurstöðu að Plútó sé í raun ekki hluti af Mikka Mús hópnum. Þar sé fyrir til staðar hundur, sem auk þess getur gengið á tveimur fótum og talað líkt og aðrir í hópnum, Guffi. Því sé alls ekki viðeigandi að tala um Plútó sem óaðskiljanlega hluta Mikka Mús-hópsins, enda sé hann mállaus og gangi aðeins á fjórum fótum. Ef skilgreina eigi hann sem hluta hópsins þurfi að innlima fjöldann allan af dýrum sem sjást í bakgrunni sagnanna um Mikka s.s. fugla, ketti og býflugur.
Það var blendin tilfinning sem fylgdi því fyrir nokkrum dögum að rífa sig frá fjölskyldunni til að vinna sem forstöðumaður í sumarbúðunum í Vatnaskógi. Það er nefnilega erfitt að byrja að vinna á ný eftir að hafa haft tækifæri til að vera heima með nýfæddum syni sínum í rúma sex mánuði. Um leið var spennandi að mæta í Vatnaskóg eftir nokkurra ára hlé. Á staðnum beið nýtt samstarfsfólk, nýir strákar, sömu sumarbúðir.
More…
Þar sem ummæli á færslunni Vantrú.is skv kenningum um jaðarhópa fór strax inn á umræðu um skemmtiefni á árshátíð Vantrúar og umræðan virtist stefna í aðra átt en færslan, þá hef ég ákveðið að færa umræðuna um gæði færslunnar hingað.
Fyrr í vor sat ég mjög áhugaverðan fyrirlestur Dr. R. Scott Appleby um samspil trúar og ofbeldis, en þar fjallaði Dr. Appleby um nokkur lykileinkenni bókstafshreyfinga í sjö ólíkum trúarhreyfingum. Dr. Appleby varaði reyndar við bókstafshugtakinu og taldi það henta illa vegna mismunandi eðlis trúarrita í trúarhópunum og væri nær að tala um jaðar- eða öfgahópa. Þar sem öfgar er gildishlaðið og neikvætt orð á íslenku, mun ég hér notast við jaðarhópa.
Stjórnmálin eru öðruvísi hér í BNA. Rétt í þessu var auglýsing á skjánum þar sem kjósendur í Ohio eru varaðir við að kjósa Ted Strickland sem ríkisstjóra. Hann hefði enda barist gegn hjónaböndum. Enda var hann ekki tilbúin til að styðja frumvarp sem skilgreinir hjónabandið einvörðungu sem samband karls og konu. Líklegt er að sú staðreynd muni kosta hann nokkur atkvæði í kosningunum í nóvember.
Patrik Hagman glímir við spurningar um hver tilheyri kirkjunni og hver ekki. Hann bendir þar á vanda barnaskírnar fyrir einstaklinginn sem er skírður en samsamar sig ekki kirkjunni, en hafnar því um leið að kirkjan hafi aðra mælikvarða en skírnina.
Á Vísi.is er frétt í dag um að stjórnvöld hunsi ábendingar um rússneskar þyrlur í stað Super Puma eða Sikorksky. Það sem fylgir ekki er að “MI-172″ þyrlurnar frá Kazan Helicopters hafa verið í stöðugri þróun síðustu ár og eru um það bil að fara að fá heimild rússneskra yfirvalda sem viðurkennt farartæki fyrir farþega.
